When I first meet TVXQ

เมื่อฉันได้พบทงบังชินกิครั้งแรก ..

มันเป็นช่วงเวลาที่นานมาแล้ว ..
ฉันปล่อยให้ความทรงจำของตัวเองเลือนลางไป
จนทุกวันนี้ฉันมานั่งเสียใจทีหลัง

ครั้งแรกที่ฉันได้พบทงบังชินกิ
ครั้งแรกในชีวิตฉันที่ตื่นเต้นดีใจ เหงื่ออกท่วมตัว ราวไปวิ่งรอบสนามฟุตบอลมา
ครั้งแรกที่ฉันได้พบพวกเขา มันคือช่วงเวลาสั้นๆ ที่แสนยาวนานในความรู้สึก
ความรู้สึกต่าง ๆ มากมายท่วมท้นขึ้นมาจุกอยู่ที่คอของฉัน   

วันที่ 7 มิถุนายน 2008

เสียงกรีดร้องของกลุ่มแฟนคลับดังลั่นโรงแรมใหญ่ใจกลางกรุงเทพมหานคร เมืองฟ้าอมร แต่ฝุ่นอนันต์ กลุ่มศิลปินเกาหลีชื่อดังคับเอเชียก้าวเดินอย่างฉับไวผ่านประตูกระจกสีใสบานใหญ่เข้ามา แฟนคลับนับหลายร้อยคนนั่งรออยู่ข้างพรมสีแดงเพื่อให้พวกเขาเดินผ่าน ในนาทีนั้นสายตาของฉันไปหยุดอยู่ที่คนแรกที่ก้าวลงมาจากรถตู้สีขาว คนนั้นคือ "คิม แจจุง" ฉันกรีดร้องพร้อมกับทุบพื้นพรมที่อยู่ข้างหน้า ระยะทางที่ฉันห่างกับคิม แจจุงไม่ถึง 2 เมตร ใกล้ ..ใกล้มาก แต่ก็สูงเกินกว่าอาจเอื้อม แต่ที่ฉันดิ้นรนมาที่นี้ในวันนี้ไม่ใช่มาดูคิมแจจุง 

จุดมุ่งหมายของฉันคือ "มิกกี้ ยูชอน" ผู้ชายที่มีรอยยิ้มอบอุ่นและหัวใจที่บริสุทธิ์ เขาก้าวตามหลังแจจุงลงมา บนศรีษะของเขาสวมหมวกไหมพรมสีดำ ที่ต้นคอขาวคาดหมอนที่ใช้นอนบนเครื่องบินเป็นรูปหมูตัวสีชมพูน่ารัก น่ารักเหมาะกับคนใส่มาก ๆ ฉันตะโกนออกไป "Micky Oppa Kawaii ne~~" ด้วยความตื่นเต้นหรืออะไรก็แล้วแต่ ฉันได้ใช้ภาษาเกาหลีและภาษาญี่ปุ่นปนกันซะแล้ว (ฮา)

ทันใดนั้นเองหางตาของฉันเหลือไปเห็น "เชวกัง ชางมิน" น้องเล็กสุดของวง ฉันได้มองชางมินแค่หางตาเท่านั้นจริงๆ เพราะตรงหน้าฉันมีการ์ดร่างสูงหน้าตาน่ากลัว สวมสูทสุดำ ที่หน้าอกติดป้าย "Security" ยืนอยู่ รักษาความปลอดภัยก็ไปรักษาความปลอดภัยสิคะพี่ มายืนบังหนูทำไม? ฉันก่อสงครามเล็ก ๆ กับพี่การ์ด ฉันเริ่มต้นดึงกางเกงแสลคเนื้อดีของเขา เขย่าหมายจะไล่ให้ออกไปจากตรงหน้าฉัน เขาทำท่าจะก้มลงมาผลักฉัน ฉันรู้สึกตัวไวผลักพี่เขาออกไปก่อน "การ์ดเรอะ จะสู้พลังแห่งรักของฟักแฟง ฮึ" และแล้วช่วงเวลาของการพบกันครั้งแรกก็จบลงด้วยภาพสุดท้ายคือกางเกงแสลคสีดำ !!

18 วินาทีที่ฉันได้มองเห็น มิกกี้ยูชอน คิมแจจุง เชวกังชางมิน !! ทั้งที่ฉันอาจจะได้มองนานกว่านี้หน่อย ..เอาเถอะ เห็นแค่นี้ก็ทำเอาเพ้อมาจนถึงทุกวันนี้ ..ณ จุดนั้น เป็นเวลากว่าบ่ายสองโมง ฉันและกลุ่มเพื่อนตัดสินใจเดินทางไปยังงานแถลงข่าวซึ่งชื่อก็ยาวเกินกว่าฉันจะจำได้ จัดขึ้นที่ Central world ตั้งแต่ชั้น 1-7 มีแต่ "ทงบังชินกิ" ทงบังๆๆ เต็มไปหมด ! เป็นงานที่สุดยอดยิ่งใหญ่อลังการ เหมือนฉันเกิดมาเพื่อสิ่งนี้ ฮ่ะฮ่ะ ฉันเดินดูงานทุกชั้น เดินมากก็เริ่มเหนื่อยจึงกลับไปที่โรงแรมที่ทงบังพัก ..รอเวลาที่ทงบังจะเดินทางไปงานแถลงข่าว รออยู่ประมาณ 40 นาที ก็เริ่มมีการเคลื่อนไหว แฟนคลับแบ่งกันออกเป็นกลุ่ม ๆ ค่ะ กลุ่มที่รออยู่ใต้ถุนโรงแรม ลานจอดรถชั้นใต้ดิน และแฟนคลับกลุ่มที่รออยู่ประตู้ด้านหน้าโรงแรม ฉันและเพื่อนไปรออยู่ใต้ถุนโรงแรม หมายหมั้นปั้นมือว่าจะมาใต้ถุนแน่ ๆ และก็มาใต้ถุนจริง ๆ

ฉันเห็นคิม แจจุงนั่งอยู่ในรถตู้คันนนึงในรถตู้สิบคัน !! ฉันเห็นแค่นั้นฉันก็วิ่ง ไม่ใช่วิ่งไปล้อมรถตู้อย่างที่คนอื่นทำ ฉันวิ่งไปเรียกแท็กซี่ ไปค่ะ ไปๆ ไปตามรถตู้คนนั้นน่ะพี่ "ตามคันไหนละน้อง มีเยอะเกิน" เล่นเอาฮากันทั้งคันรถค่ะ (ฮา) และแล้วกลุ่มเราก็เริ่มขับตามรถตู้กัน พี่คนขับขับรถได้ซิ่งม๊ากกกกมากก ขับปาดแซงรถตู้ไป 7 คันมั้ง ไม่ได้นับ .. แซงคนนั้นฉันก็ตะโกน "ทงบังชินกิ ๆ ๆ " มิกกี้ๆๆ พร้อมกับโบกไม้โบกมือให้รถตู้กันใหญ่ ไม่รู้หรอกว่าคนไหนทงบังนั่งอยู่ โบกไว้ก่อน แล้วก็มีรถตู้คันหนึ่งเปิดกระจกลงมา ..เป็นแฟนคลับด้วยกัน เล่นเอาฮากันอีกรอบ

แล้วเราก็มาถึงที่ CTW กำหนดการณ์คือ ทงบังจะขึ้นเวทีประมาณ 19.00 น. ตอนนี้ก็เวลาสี่โมงเย็นกว่า ๆ เราก็เริ่มจับจองที่ยืนกัน กลุ่มฉันถือว่ามาอยู่ช้ามาก คนอื่นเขามาจองที่กันตั้งแต่เมื่อคืน จองกันแบบข้างหน้าสุด ๆ เลย เพลงโฆษณายามาฮ่าก็เปิดกรอกหูตลอดเวลา 'Get away We are difference' เปิดมันอยู่นั่นอะ มีแค่อยู่ท่อนเดียว ทำเอาร้องเพลงทงบังไม่ได้ไปหลายวัน ร้องอยู่แต่เพลงนี้ (ฮา) ผ่านไป 1 ชั่วโมงกว่า ท่านเทพก็ยังไม่เสด็จลงมาโปรดไอยีน่ากระหายเลือดหนุ่มหล่อๆ ข้างล่างซะที !! จนกระทั่งเวลาประมาน 20.45 น่าจะใช่นะ คือตอนนั้นก็รอนานมาก ๆ เลยอะ พวกเขาก็เดินทางขึ้นมาบนเวที ฉันที่เต้นจนเหงื่อเแตกไปกับเพลงโฆษณาของยามาฮ่า ก็ต้องเหงื่อแตกมากกว่าเดิม เพราะคนจากข้างหลังดัดและเบียดเข้ามา เรามีพื้นที่ในการหายใจกันอย่างจำกัดจริง ๆ ต้องแบ่ง ๆ กันหายใจ ถึงยังงั้นก็เถอะ แต่เมื่อกเห็นหน้ามิกกี้ยูชอนเป็น ๆ อีกครั้ง การหายใจก็ไม่จำเป็นอีกเลย !

ตามแผนการพวกเราแฟนคลับชาวไทยมีแผนการจะเซอร์ไพร์วันเกิดให้กับมิกกี้ ปาร์ค ยูชอนสุดที่รักของฉัน ! (ก็คือทางเจ้าภาพงานเขาเตรียมมาอะแหละ เรามาตู่เอาเอง ฮาา) และแล้วก็ถึงช่วงเวลาที่เรารอคอย เราร่วมกันตร้องเพลงอวยพรวันเกิดให้กับยูชอนกัน (พี่สาวของฉันถ่ายวีดิโอไว้ด้วย) ในคลิปวิดีโอที่พี่สาวฉันถ่าย ฉันเห็นยูชอนที่แสนน่ารักปาดน้ำตาออกจาหหางตา น่าร๊ากกที่สุดด อยากจะเป็นลมลงตรงนั้น ! แล้วงานก็จบลง รายละเอียดมากกว่านี้ขอไม่เล่า เพราะจำไม่ได้แล้ว (ฮา)

ขอโทษนะ จุนซู ..ถ่ายไมทันจริง ๆ ่

ทุกสิ่งที่เกิดขึ้น ..ราวกับความฝัน
แต่มันเป็นสิ่งทีเกิดขึ้นจริง ๆ ..ฉันอยู่ที่นั่นจริงๆ
และพวกเขาก็อยู่ที่นั่นด้วย ..

ความสุขที่เกิดขึ้นมักผ่านมาพบเราเพียงชั่วพริบตา
แต่หากเราก็สามารถเก็บความสุขเหล่านั้นไว้กับตัวเราได้ตราบนานเท่านาน
ด้วยการเขียนบันทึกความทรงจำแห่งความสุขนั้นไว้ ...

ปล. รีไรท์ใหม่จากเรียงความเรื่อง "เทพพระเจ้าแห่งโลกตะวันออก"
เรียงความเรื่องนี้เต็ม 10 คะแนน ทำให้แฟงได้เกรด 4 ภาษาไทย อยากจะหัวเราะดังๆ ใส่หน้าใครบางคน โฮ๊ะ ๆๆ

ปล. มิกกี้ ยูชอน ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็เป็นที่รักเสมอ

20091118